OV-verhalen

Nadat vele eeuwen het lokale vervoer had plaatsgevonden met rijtuigen en diligences, in de loop van de negentiende eeuw aangevuld met “omnibussen”, wagens op hoge karrewielen en al of niet voorzien van een imperiaal, deed in 1878 de paardentram haar intrede. In 1879 werd de “Rotterdamsche Tramweg Maatschappij” opgericht en op 1 juni 1879 werd de eerste lijn geopend. De route begon aan het eind van de Jonker Fransstraat bij de Crooswijksekade en eindigde nabij het Station Beurs. Reeds in hetzelfde jaar, op 25 oktober, werd de lijn Oostzeedijk (Hoflaan) – via Oostplein – Nieuwe Haven NZ – naar de Slepersvest geopend. De toenmalige bebouwing en vele kleine bruggen stonden (nog) niet toe de tramlijn te verlengen naar het Beursstation. Deze feestelijke gebeurtenis vond plaats op 17 mei 1884, waarbij de “Kralingse” lijn tevens gecombineerd werd met de lijn Beursplein - Park, waardoor de lijn Hoflaan – Park een feit geworden was.

Op 16 juni 2021 ontving RoMeO een mooie donatie van supermarkt Lidl. De aanleiding om onze stichting te steunen ligt in het verleden. Tot 2010 was het Rotterdams Tram Museum gevestigd in de voormalige RET-tramremise Delfshaven. De toegangspoort van de remise bevond zich onder de woningen op de hoek van de Nieuwe Binnenweg en de Schonebergerweg. Nadat het trammuseum verhuisd was naar de Kootsekade vestigde zich een kleine supermarkt in de oude remise. Er werd weinig aan verbouwd: zelfs de tram bovenleiding bleef aan het plafond hangen. Medio 2021 heeft supermarktketen Lidl de ruimte overgenomen. Na een grondige verbouwing opende dit Lidl filiaal op 30 juni 2021 de deuren. Men heeft oog voor het verleden. Zo herinneren foto’s van de oude remise aan het verleden.

Op 9 december 1896 is het volgende te lezen in het Volksdagblad: “Het maken van een gebouw voor stalling van 186 paarden en eene remise voor 26 tramwagens ten dienste der Rott. Tramweg-maatschappij aan de Schiekade W.Z. is opgedragen aan den heer F.W. Zonneveld te Oud-Kralingen, voor de som van F. 72000”.

Toen de gemeente Rotterdam op 15 oktober 1927 het trambedrijf van de Rotterdamsche Electrische Tramweg Maatschappij (R.E.T.M.) had overgenomen en dit bedrijf onder de naam Rotterdamsche Electrische Tram (R.E.T.) ging exploiteren als gemeente bedrijf, bleek al spoedig dat, om te voldoen aan de vervoersbehoeften in en nabij Rotterdam, niet uitsluitend kon worden volstaan met elektrische tramvoertuigen, maar dat de de R.E.T. daarbij ook gebruik zou dienen te maken van autobussen.

Een overzicht van de geschiedenis van de remise aan de Isaäc Hubertstraat

Een bekend gezegde luidt; wie op de wegenwacht wacht, wacht het langst. Daarbij voorbijgaand aan de tijd die wordt besteedt aan het wachten op tram, bus of trein. Op de geregelde trajecten kon je in de tijd van de postkoets vaak al drie maal per dag naar buiten de stad en in de hoogtijdagen van het tramvervoer waren frequenties van 3 tot 5 minuten geen uitzondering. Meer gebruikelijk tegenwoordig is tien tot vijftien minuten tot een frequentie van één of tweemaal per uur. Tijd die je graag zo aangenaam mogelijk wenst te besteden. Tijd voor een wachthokje, om een meer algemene term te gebruiken.